Αναμείνατε ολίγον τι
Επιστήμες

Έξι επιστήμονες της NASA πέρασαν έναν χρόνο «αρειανής ζωής» στη Γη

Έξι επιστήμονες της NASA πέρασαν έναν χρόνο «αρειανής ζωής» στη Γη

Στις 28 Αυγούστου 2016, έξι επιστήμονες της NASA έκαναν τα πρώτα τους βήματα για τη μεγαλύτερη προσομοίωση διαστημικού ταξιδιού που έγινε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η αποστολή τους ήταν να παραμείνουν για 365 ημέρες σε ένα γεωδαιτικό θόλο που βρίσκεται μέσα στα ηφαιστειακά βουνά της Χαβάης – το πλησιέστερο γήινο αναλογικό για το τοπίο του πλανήτη Άρη.

The crew of HI-SEAS IV, from left to right: Cyprien Verseux, crew biologist; Christiane Heinicke, chief scientific officer and crew physicist; Carmel Johnston, crew commander; Tristan Bassingthwaighte, crew architect; Sheyna Gifford, chief medical and safety officer, crew journalist; Andrzej Stewart, chief engineering officer

Το Hawaii Space Exploration Analog and Simulation (HI-SEAS) σχεδιάστηκε για να ανακαλύψει τι ακριβώς συμβαίνει στους ανθρώπους, όταν αναγκάζονται να ζήσουν σε ένα μικρό περιβάλλον σχεδιασμένο από τη NASA για μεγάλο χρονικό διάστημα – φορώντας πάντα την διαστημική τους στολή σε κάθε τους περίπατο στον εξωτερικό χώρο.

Το HI-SEAS Mission Habitat. Εικόνα μέσω του University of Hawaii News/YouTube.

Αν ποτέ σταλούν άνθρωποι στον Άρη, θα είναι μόνοι τους για πολύ καιρό. Το πόσο μικρό ή μεγάλο θα είναι αυτό το διάστημα, εξαρτάται από τη θέση των πλανητών, από την τεχνολογία και τις καινοτομίες που θα υπάρχουν εκείνη τη στιγμή αλλά και από αμέτρητες άλλες παραμέτρους.

«Σκοπός της αποστολής ήταν να μάθουμε όλα όσα μπορεί να πάνε λάθος, πριν αυτά συμβούν», αναφέρει η Carmel Johnston , αρχηγός της αποστολής. Θα υπάρξουν διαμάχες; Κατάθλιψη; Οι αστροναύτες θα αρχίσουν να βλέπουν τους τοίχους να κινούνται; Ενδεχομένως κανείς να μην είναι σε θέση να κατανοήσει πλήρως την πνευματική δοκιμασία στην οποία τέθηκε η ομάδα των διεθνών επιστημόνων που μόλις πέρασε ένα χρόνο ζώντας μέσα σε ένα απομονωμένο -παρόμοιο με τον Άρη- οικότοπο.

Carmel Johnston, αρχηγός της αποστολής HI-SEAS IV.

Αν και οι πιο συντηρητικές εκτιμήσεις προβλέπουν ότι ο χρόνος αποστολής από τη Γη στον Άρη θα πάρει πολλά χρόνια ακόμη, η NASA πρέπει να γνωρίζει όσα περισσότερα μπορεί, για να προετοιμάσει καλύτερα τις μελλοντικές αποστολές.

Με την ολοκλήρωση της αποστολής, κοιτάζοντας πίσω τον χρόνο που πέρασε για τους έξι επιστήμονες που ουσιαστικά ήταν κλεισμένοι σε μια «φούσκα», διαπιστώνει κανείς πως βίωσαν αυτόν τον χρόνο με κάποια… καθυστέρηση. Όταν οι επιστήμονες του HI-SEAS λάμβαναν νέα από τον έξω κόσμο, υπήρχε σημαντική καθυστέρηση ώστε να προσομοιώνουν το χρόνο που θα χρειαζόταν για να ταξιδέψουν οι πληροφορίες από τη Γη στον Άρη.

Εικόνα μέσω του University of Hawaii News/YouTube.

«Ακούγαμε για τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τους ανθρώπους που πέθαιναν και όλα αυτά τα φοβερά πράγματα πολύ καιρό μετά από τα γεγονότα», θυμάται η Johnston. «Έτσι ήταν ακόμα πιο δύσκολο να ακούμε γι’ όλα αυτά και να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτα – είχαμε κολλήσει στο θόλο και δεν μπορούσαμε να βοηθήσουμε με κανέναν τρόπο».

Η Sheyna Gifford, επικεφαλής ιατρός και υπεύθυνη ασφαλείας, δήλωσε ότι: «Οι  μεγαλύτερες προκλήσεις για εμάς, προερχόταν από μια αίσθηση ότι δεν μπορεί να παραχθεί κανενός είδους βοήθειας».

Εικόνα μέσω του NewsBeat Social/YouTube.

«Η ιδέα ότι η ομάδα ήταν εκεί πάνω από ένα ολόκληρο έτος», πρόσθεσε η Gifford, «είναι σχεδόν παράλογη. Το γεγονός ότι δεν νιώθουμε σαν να πέρασε ένας χρόνος, νομίζω ότι είναι το πιο περίεργο κομμάτι. Φαίνεται σαν να ήμασταν εκεί μόνο μερικούς μήνες », είπε, προσθέτοντας ότι «η αίσθηση του χρόνου εκεί είναι εντελώς διαφορετική».

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι τελευταίοι 12 μήνες πέρασαν σαν νεράκι. Πέρα από προφανή πράγματα, όπως για παράδειγμα η έλλειψη φρέσκιας τροφής, ο χρόνος μακριά από τη Γη παρουσιάζει τεράστιες συναισθηματικές προκλήσεις. Και αυτός είναι ένας από τους κύριους στόχους του προσομοιωμένου ταξιδιού: η καλύτερη κατανόηση των κινδύνων που σχετίζονται με το διαστημικό ταξίδι, συμπεριλαμβανομένων των συγκρούσεων, του στρες και της κατάθλιψης.

Παραδόξως, το πλήρωμα δήλωσε ότι σε κανένα σημείο της αποστολής δεν αισθάνθηκε πως θέλει να εγκαταλείψει και «να επιστρέψει στη ζωή της Γης». Όταν η ψυχολογική τους διάθεση δεν ήταν καλή ή βαριόταν πραγματικά πολύ, έβρισκαν τρόπους να κρατηθούν απασχολημένοι.

Ωστόσο, ο χρόνος που πέρασε στον θόλο HI-SEAS υπήρξε και αρκετά δημιουργικός. «Είσαι σε μια ρουτίνα», δήλωσε η Johnston, εξηγώντας ότι «οι ερευνητές έμεναν απασχολημένοι με καθημερινά ερευνητικά καθήκοντα, προετοιμασία γευμάτων και μαγειρέματος, τακτική άσκηση και απαντήσεις σε ηλεκτρονικά μηνύματα από την οικογένεια και τους φίλους όταν μπορούσαν. Και ναι, υπήρχε άφθονος χρόνος για να ‘ξεφύγουμε’ », αναφέρει.

Tristan Bassingthwaighte, μέλος πληρώματος.

Ο Tristan Bassingthwaighte – αρχιτέκτονας του πληρώματος και πειραχτήρι της ομάδας – υπερηφανεύεται για το ότι είχε πάντα τους συναδέλφους του σε εγρήγορση. «Κάποιο από τα μέλη του πληρώματος άφηνε πάντα το τσάι του έξω», λέει ο Bassingthwaighte, ανακαλώντας με υπερηφάνεια μία από τις καλύτερες φάρσες του. «Το άφηνε παντού – συνήθως στο φούρνο μικροκυμάτων. Πήγαινες να βάλεις κάτι το πρωί και έχυνες παντού τσάι». Όταν λοιπόν το συγκεκριμένο μέλος του πληρώματος πήγε για ύπνο, ο Bassingthwaighte  έτρεξε στην κουζίνα και έβαλε το τσάι στο ψυγείο. Νωρίς το πρωί, έβγαλε ξανά το τσάι εκτός ψυγείου. «Μέχρι σήμερα είναι πεπεισμένοι ότι η θερμοκρασία έπεσε κάτω από το μηδέν στο θόλο», λέει, ευχαριστημένος.

Τώρα που βρίσκονται «πίσω στη Γη», τα έξι μέλη του πειράματος HI-SEAS θα περάσουν τις επόμενες μέρες τους στην αναπροσαρμογή. Θα συναντήσουν τους φίλους και την οικογένειά τους και θα απολαύσουν συνομιλίες με ανθρώπους πέρα από την ομάδας τους. «Οποιοδήποτε νέο πρόσωπο ή φωνή είναι σαν ένα μικρό δώρο», λέει ο Bassingthwaighte. «Εκτός από το να περάσω χρόνο με την οικογένεια μου  και να βγω έξω, ανυπομονώ να ζήσω σε ένα μέρος με παράθυρο», προσθέτει. «Ένα ολόκληρο παράθυρο που μου ανήκει; Δεν θα ξέρω τι να το κάνω! Όλοι μοιραζόμασταν ένα παράθυρο μεγέθους μεσαίας πίτσας τον τελευταίο χρόνο».

Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι θα παρουσιάσουν μια άνευ προηγουμένου ποσότητα δεδομένων και ευρημάτων στη NASA από την ετήσια αποστολή τους. Χρησιμοποιώντας κάμερες, ιχνηλάτες κίνησης σώματος και ηλεκτρονικούς καταμετρητές, οι ερευνητές συγκέντρωσαν στοιχεία για ένα ευρύ φάσμα γνωστικών, κοινωνικών και συναισθηματικών παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόδοση της ομάδας κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης αποστολής στον Άρη. «Το υλικό που δώσαμε στους ερευνητές να εξετάσουν είναι απλώς ανεκτίμητο» , δήλωσε η  Johnston. «Είναι τόσα πολλά τα στοιχεία και είναι όλα προσανατολισμένα προς τη βοήθεια όλων των μελλοντικών αστροναυτών».

Ο πραγματικός Άρης. Εικόνα μέσω του NASA/Getty Images.

Με έναν χρόνο «αρειανής ζωής» στην πλάτη της, η Johnston δείχνει να ενδιαφέρεται να ταξιδέψει πραγματικά στον Άρη. «Αν με ρωτούσαν, σίγουρα θα πήγαινα», λέει η Johnston για ένα ταξίδι στον κόκκινο πλανήτη. «Αλλά νομίζω ότι ο ρόλος μου θα ήταν περισσότερο υποστηρικτικός προς τους αστροναύτες. Και είμαι εντάξει μ’ αυτό, γιατί και έτσι η εμπειρία θα είναι εξίσου εντυπωσιακή».

 

Πηγές

Μοιραστείτε το άρθρο

The following two tabs change content below.
Γιώτα Ζώτου

Γιώτα Ζώτου

Είμαι απόφοιτος του Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Κρήτης και κάθε προσπάθεια για περαιτέρω βελτίωση, που έχει σαν στόχο την διευκόλυνση της καθημερινότητας του ανθρώπου άπτεται των ενδιαφερόντων μου. Μέσα από αυτό το site λοιπόν θα μοιραζόμαστε ερευνητικά δεδομένα και εξελίξεις που αφορούν στις επιστήμες και την τεχνολογία, τα οποία έμμεσα ή άμεσα μας αφορούν και αξίζει να γνωρίζουμε.

Αφήστε ένα σχόλιο

Επιλογές της ομάδας
σκίτσο του Άλμπερτ Αϊνστάιν
Πώς τα μυστικά των πρώτων αριθμών κάνουν τον κόσμο μας ασφαλέστερο
Πώς ο Ερατοσθένης υπολόγισε την περιφέρεια της Γης πάνω από 2000 χρόνια πριν;
Τι θα γινόταν αν ο αυτισμός ήταν ... υπερδύναμη;
Εκπληκτικές φωτογραφίες του Cassini λίγο πριν τη συντριβή του στον Κρόνο